ภาคสองเป็นการกล่าวถึงญี่ปุ่น และ โลก หลังจากเหตุการณ์วันสิ้นปี 2000 เคนจิและเพื่อนก็กลายเป็นผู้ร้ายระดับโลกไปแล้ว ตัวหลักในเรื่องก็เป็น คันนะ เด็กน้อยเมื่อภาค1 ตอนนี้ก็เป็นสาวจอมเฮี้ยวซะแล้ว ทุกคนดำเนินชีวิตด้วยความเจ็บปวดแต่ก็ยังไม่หมดกำลังใจ ทุกคนยืนหยัด และเชื่อมั่นในตัวเคนจิ ดูแล้วปลื้มแทนเคนจิจริงๆ ปี 2015 จะมีการจัดงานเอ็กซ์โป (จำชื่อไม่ได้) ขึ้นมา เพื่อน จะมีแผนการอะไรหนอ เพราะมีการประกาศว่าใกล้จะถึงวันสิ้นโลกแล้ว !

ภาค 2 มีการคลายปมในภาค1 ไปเยอะเหมือนกัน แต่ก็มีการขมวดปมมากขึ้นด้วยเหมือนกัน เนื้อเรื่องดำเนินกลายฉากก็ฮาดี บางทีดนตรีก็ตื่นเต้น น่ากลัว จนต้องลุ้น (รุ้สึกเหมือนดูหนังผีนิดๆ) แต่สำหรับตัวเองที่ไม่เคยอ่านการ์ตูนมาก่อน ยังรู้สึกงงๆ มึนๆ จำชื่อไม่ค่อยได้

แนะนำให้ไปลองอ่านหนังสือการ์ตูนมาก่อน น่าจะดูแล้วสนุกมากกว่าค่ะ แต่อาจจะไม่ตื่นเต้นเพราะรู้เนื้อเรื่องมาแล้ว ถ้าไม่อ่านมาก่อน ก็ไปนั่งลุ้นพร้อมนั่งประมวลผลกันในโรงหนังก็สนุกไปอีกแบบ

เกี่ยวกับแอฟเฟ็ค ฉาก ในเรื่องทำออกมาได้ดี รู้สึกเนียนตา ทำออกมาดี เหมือนในการ์ตูนมากๆ (ฟังจากคนที่เคยอ่านมา) ของต่างๆนี่หามาได้สุดยอด ดูแล้วอึ้งๆ รวมถึงมีมาเฟียไทยด้วย หนังค่อนข้างนานเลย ช่วงหลังๆเลยแอบง่วง อยากหลับ เพราะเพิ่งกินข้าวมา แต่ได้ข่าวว่าเวอร์ชั่นฉายจริงจะตัดให้สั้นลง แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะตัดฉากไหนออก

นับเป้นเรื่องที่คุ้มที่จะไปดูค่ะ อาจจะต้องใช้ความคิด เชื่อมโยงเหตุการณ์มากหน่อยสำหรบคนไม่เคยอ่าน แต่ก็สนุกดี อยากดูภาค 3 ภาคจบแล้วนะเนี่ย ~!

ตามไปอ่าน รายละเอียดเรื่อง 20th Century Boys 2

เพราะค่อนข้างคาดหวังกับเรื่องนี้พอสมควร วันนี้เลยรีบไปดูเพราะเป็นวันที่เข้าวันแรก

เรื่องแรก จูบ

จะบอกว่าออกแนวงงหน่อยก็ใช่ว่า แต่หนังมันวัยรุ่นจ๋า
จริงๆ แทบไม่มีอะไรเลย ภาพสีจัดๆ เนื้อเรื่องไม่มีอะไรเท่าไหร่ แล้วก็จบไวมาก
นักแสดงผู้หญิงแข็งๆ พูดไม่ค่อยชัด – -
คำพูดของตัวละครมันก็ทะแม่งๆ บทพูดมันดูตลกๆ หรือ เราจะก้าวข้ามวัยรุ่นไปซะแล้ว

หากไม่แสดงความรักให้คนรักรับรู้ เขาจะเชื่อความรักของคุณได้อย่างไร

เรื่องที่สอง อาย

ถ่ายที่เกาะ ทะเลสวยมาก คิดว่าคงแถว ตรัง กระบี่ ไม่ก็สุราษฎร์ธานี นี่แหละ
เป็นเรื่องของ ผู้หญิงคุณหนูที่จะมาสร้างรีสอร์ทในพื้นที่เกาะที่ได้สัมปทานมา
วันที่มาดูเกาะ ไกด์ที่พาชม ก็ดันเป็นแฟนเก่าที่จู่ๆหนีหายไปเมื่อ 2 ปีก่อน
เรื่องนี้ภาพสวยมาก มุมดี และทำเอาหลายคนหลงนางเอกกันเลยทีเดียว
ในทางกลับกัน เสียงก็ห่วยมากเช่นกัน เหมือนกับมาอักอีกรอบ หรืออย่างไรก็ไม่ทราบ
แต่เสียงมันห่วยจริงๆ
ข้อคิดที่ได้ก็มีเยอะทีเดียว แถม ภาพก็สวย ดูไปเพลินๆ
ปล.คิดว่าคนใต้เรื่องนี้พูดไม่ชัดนะ

อย่าอายหากต้องการความรัก

เรื่องที่สาม หวาน

ค่อนข้างแหวกมาจาก สองเรื่องที่แล้ว ออกแนวดราม่า เครียดๆ นี่แหละที่ชอบ ! (5555)
เนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ เมื่อ เวลาของภรรยาย้อนกลับไปเรื่อยๆ
กว่าจะรู้ ค่าของความรัก นั่นแหละ มันสายไปหรือยัง
เป็นเรื่องที่ชอบที่สุดในบรรดา 4 เรื่อง นักแสดงแสดงดี บทก็ทำเอาอินไปเลยทีเดียว
พอถึงไคลแมกซ์ ก็ทำอดลุ้นไม่ได้ จนสุดท้าย…
ทั้งความหวัง สิ้นหวัง คุณค่า และ ไร้ค่า ทำเอาเสียน้ำตาไปด้วยแฮะ

ความรักเมื่อพบเจอ อย่าปล่อยมันไว้โดดเดี่ยว หากเช่นนั้น คุณนั่นแหละที่จะเป็นฝ่ายโดดเดี่ยวในภายหลัง

สายน้ำไหลไปทางใด เวลาไหลไปฉันนั้น แม้มันจะไหลย้อนกลับมาให้เชยชม แต่หากไม่ไขว่คว้าไว้ ก็สูญเปล่า

เรื่องที่สี่ ฝัน

ต้องยอมรับว่าผิดหวังกับเรื่องนี้มาก แต่ไม่ได้บอกว่ามันห่วยนะ
แต่ไม่ชอบแนวเด็กๆ แถมมีอนิเมชั่นบ๊องๆ ดูแล้วไม่ค่อยมีอะไรเลย
เวอร์ได้อีก ดูแ้ล้วไม่ได้มีอะไรเลยนอกจากความ ตลก นักร้อง และ มาม่า – -
พยายามจะหาข้อคิดจากเรื่องนี้ ได้มานิดๆหน่อยๆ อาจจะไม่ตรงกับที่หนังจะสื่อ ตรงที่ว่า

เพ้อฝันไปก็ไร้ค่า สู้ทำฝันให้เป็นจริงจะดีกว่า กับ อย่าโหนรถตู้ และ บ้าดาราเกินควร  -*-

สรุป
ค่อนข้างผิดหวังกับเรื่องนี้ แต่ชอบเรื่อง “หวาน” จริงๆแฮะ
แต่เสียน้ำตากับเรื่องนี้ ไม่เท่า เสียน้ำตาให้กับ Trailer ความสุขของกะทิ
เรื่องหน้า “ความสุขของกะทิ” แน่นอน

ดูมาแล้ว สำหรับ ความสุขของกะทิ หนังค่อนข้างนิ่งไปหน่อย
แต่ดีที่เคยอ่านหนังสือมาแล้ว ทำให้ดูแล้วไม่เบื่อมากเท่าคนที่ไม่เคยอ่านหนังสือมา
ค่อนข้างผิดหวังนิดๆ แต่หนังก็ทำบรรยากาศออกมาได้น่าดูในระดับนึง

หนังเรื่องนี้เคยถูกสร้างขึ้นในปี 1951

เคยดู Trailer มาจาก star movie มานิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้เก็บรายละเอียดมากนัก
ก่อนเข้าไปคิดว่ามันคงออกแนว The Day After Tomorrow (2004) ผสม Cloverfield

ตอนแรกก็อลังการงานสร้าง คอ วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี ( sci-fi ) คงจะดื่มดำ่ กับหนังได้ลงตัว
มาในช่วงหลัง หนังพูดถึง สันดาน นิสัยมนุษย์ และ โลกที่โดนมนุษย์รุกราน

แน่นอนว่ามันแตกต่างจากหนังประเภทที่เราดู บู้ ทำลายแหลกลาน ก็ตรงที่ ใส่เรื่อง ปรัชญา และ สะท้อนการกระทำของมนุษย์ ผ่านผู้ที่ไม่ใช่มนุษย์
คิดว่า ผู้ที่ไม่ใช่มนุษย์ เพียงเป็นกระจกสะท้อน เมื่อ มนุษย์ใกล้จะหมดหนทาง มุษย์สามารถจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้หรือ ? แล้วเราจะเปลี่ยนไหม ?

เมื่อยืนอยู่ปากเหว เราก็พร้อมจะเปลี่ยน

เป็น ปริศนาชวนคิดว่า แล้วหากเราไม่อยู่ปากเหว เราก็ไม่เปลี่ยนใช่หรือปล่าว
ต้องรอให้มีคนบอก ต้องรอให้เห็นผลเสีย ต้องรอให้ทุกอย่างแทบจะสายไป
เราจึงจะ สำนึกได้ ว่าควรจะทำอะไรสักอย่าง
นั่นก็ยังดี ถ้าหาก เราเพียงอยู่ปากเหว มันยังไม่สาย หากจะเปลี่ยน

ว่าแต่เราจะเปลี่ยนเช่นไร ขอร้อง คุกเข่า อ้อนวอน ให้ใครสักคนช่วย
ถ้าโชคดีก็คงเป็นเหมือนในเรื่องนี้ แต่หากไม่โชคดี…

นึกย้อนว่า หากลงเหวไปแล้ว นั่นแหละ สายไปเสียแล้ว

เหมือนจะออกนอกประเด็นไปนิดนึง กลับมาที่ตัวหนัง
ตั้งแต่ฉากแรกๆ เราก็ได้เจอ เทคโนโลยีที่หนังแสดงออกมา

นั่นคือ มีแต่สินค้า LG (สังเกตเฉยๆ ไม่ได้จะว่านะ ก็ดี เพราะเรื่องอื่นเห็นแต่ Apple)
Windows Vista
Microsoft surface โฆษณาชัดๆ แต่ก็สวยดี
รวมถึง เทคโนโลยีกองทัพ อลังการดี

ไอที่ ทหารลงมาจาก Helicopter แล้วกอดคน แล้วดึงพรืดขึ้นไปเลยนี่ มันได้จริงๆรึปล่าว ยังงงๆอยู่

เราจะพึ่งเทคโนโลยี ได้มากแค่ไหน ?
เราพึ่งเทคโนโลยี จนกลายเป็นพวกสักแต่ใช้ จนทำอะไรเองไม่ได้หรือปล่าว ?
สุดท้ายแล้ว มนุษย์จะเปลี่ยนอะไรได้ ?

แต่อย่าลืมว่า โลก ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ของใครทั้งนั้น
มนุษย์มีสิทธิ์ขนาดไหน ?
ไม่มีมนุษย์ โลกจะดีขึ้นกว่านี้หรือปล่าว ?

นิยาม เรื่องนี้ สำหรับเราคือ The Day The Earth Stood Still : science, philosophy, trait and save earth

ถ้าจะให้คะแนน คงอยู่ประมาณ 3.75/5 หนังทำออกมาอลังการดี แต่ยังขาดๆเกิน ไอตอนช่วงท้ายนี่แหละ
ถ้าจะทำแนวนี้มันน่าจะ ให้คนดูได้ซึมซับ และคล้อยตาม และมุ่งมั่น ให้มากกว่านี้สักนิด
สรุป หนังไม่สนุก แต่ดูได้ ดูดี ไม่มันส์ แต่ก็น่าดู

เพื่อน กับ คุณ ทำอะไรด้วยกันบ้าง ?

คุณ กับ เพื่อน มีความทรงจำร่วมกันมากไหม ?

• เมื่อวาน (วันที่ 19 พฤศจิกายน) ได้ไปดู 20th Century Boys รอบก่อนใคร
  
• ออกแนวรอบสื่อนี่แหละ ซึ่งได้มาจาก http://20thboys.kapook.com/
• ดูที่ เมเจอร์ รัชโยธิน ช่งเวลา 20.00 งานนี้ ก็เลยยก แก๊ง เพื่อนของ @nuxun (เด็กสัตวแพทย์)
• พร้อม @pandanus และ @RTSP อ่อ มี @bloodmoon และ เพื่อน รวมแล้ว 12 ชีวิต
• เกิน 9 แล้ว กู้โลกได้ !
  
  
• จริงๆแล้วไม่เคยอ่านมังงะเรื่องนี้ แต่ก็อ่านเรื่องย่อมาแล้วนิดหน่อย
  
• เพื่อน ในงานที่มาคุยกับเราเรื่องการ์ตูน เราก็เนียนๆไป 55555555555555

เนื้อเรื่อง ย้อนไปย้อนมา ระหว่างชีวิตวัยหนุ่ม (ใกล้แก่) กับ วัยเด็ก ที่ำอะไรกับเพื่อนมากมาย

จนเมื่อ เพื่อน สักคนทำเรื่องแต่งให้กลายเป็นเรื่องจริง แต่มันป้นเรื่องไม่ดีน่ะสิ

การดำเนินเรื่อง ช่วงแรกทำออกมาดีมาก  ทำให้รู้จัก เพื่อน คนนั้น  เพื่อน คนนี้

แต่บางฉากก็โหด เลือดสาด บางฉากก็น่ารัก คนพร้อม ซับนรกบางคำ อย่าง “บร๊ะเจ้า”  “เมพขิงๆ”

ออกแนวว่า คนแปลมันอินเทรนมาก เพื่อน แต่ละคน ผูกเชื่อมโยง พร้อมกับ ลัิทธิจิตตก (เรียกว่า จิตตก ล่ะกัน)

เคนจิคุง…อา โซ บี มา โช (ทำเสียงหลอนๆ)

นึกย้อนวัยเด็ก เรามีความฝัน เมื่อ เติบโต ความฝัน มันก็หายไป อยู่ในความจริง

ทิ้งความฝัน อยู่ในสังคม เป็น คนธรรมดา ทิ้งความมั่นใจ อยู่ในสังคม เป็น คนธรรมดา

ถึงจะตัดไปตัดมา แต่ตัวเรื่องก็ทำให้เข้าใจไปทีละเปราะ ความมุ่งมั่น หากมันยังอยู่กับตัว

แม้ว่ามันจะลางเลือน แต่หาก เชื่อใจใน เพื่อน ก็จะรวม ความมุ่งมั่น กลายเป็น พลัง

เชื่อใน เพื่อน เชื่อใน ตัวเอง สุดท้าย ก็จะกู้โลกได้ !??!!?

หากมีรัก ย่อมมีหวัง เอ๊ะ หากมีเพื่อน ย่อมมีหวัง

ช่วงหลังๆ หนังเริ่ม ขาดเหตุผล รวบรัด ดูหั่นๆ (แต่ถ้าไม่หั่น คงจะนานกว่านี้…)

ถามคนที่อ่านมังงะมา ก็สรุปได้ว่า หนังมันหั่นจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็ไม่ขนาดจะไม่รู้เรื่อง

ตัวหนังก็ 2.15 ชั่วโมง ไม่รวมโฆษณา นับว่านานทีเดียว รวมโฆษณา ก็เกือบๆ 3 ชั่วโมง

เนื่องจากไม่ได้อ่านมังงะมาก่อน เวลาดู ก็เลยต้องใช้การพิจารณามากกว่าคนอื่น แต่อย่างไร ก็สรุปว่า หนังสนุก ทำออกมาดีมาก

ถ้าเทียบ กับ หนังที่มาจาก มังงะ เรื่องอื่นๆ เรื่องนี้ก็ถือว่าสร้างได้ดีมากๆเรื่องนึงเลย

ps. เรื่องนี้มี 3 ภาคนะ อ่านเนื่องเรื่องย่อได้ ที่นี่

… มาเล่นกันเถอะ !

รูปจาก @macroart และ @thnr

งานนี้ ขอบคุณ เว็บ Kapook.com และ พี่ @OaddybeinG เป็นอย่างมาก -/|\-